Ervaringen van Het Diner voor gelukzoekers

A year ago today me and my colleagues got a call from the manager . Go to the 3 octoberhal, yesterday evening 150 refugees arrived. Go and see what you can do. That was the start of a very extraordinairy year.
The media is not, why?, telling us possitive stories. It makes you think like every stranger is a potential danger.
So not my experience. That week I’ve met lots of great people, from somewhere else or from the Netherlands itself. In difficult circumstances, working together. And after this year i can say, i still feel connected, friendship even a familyfeeling.
We talked, we laughed we celebrated the and we cried. That first week was amazing. And what came out of it. Refugees participating lots of activities in the city of Leiden.. The first big “the feeling of home” meal cooked by the refugees themselves in Leiderdorp. The wonderfull idea of vluchteling aan tafel
And after the stay in the sportfacillities ….came the Noodopvang Vluchtelingen Wassenaarse weg and lots of volunteers. Using as much of talents as possible like in the concert Hello Leiden (stadsgehoorzaal). Sunset story in the Veenfabriek. In the churches and the Mosk. The workouts for the children and adults. The places in Leiden they could go to, like Joris22. To much to tell. And now, even though the most of them are not staying in Leiden anymore but waiting in AZC Petten or somewhere else for houses and a life they still participate in events like “het diner voor gelukzoekers” a graduation performance wich is the result of lots of talking, research, tasting and attention. The participants come from all over the country to help.
We connected and in my opinion we connected very well. And now a full year since it started has gone by. In the mean time the refugees are Statushouders, they are still waiting for houses an their family. The start of a new life. Slowly they get that house, some of them in Leiden others somewhere else. Within months they will be all settled down. Wich will end this adventure and start the new one…inburgeren.
As i see it, we all, foreign or Dutch, after this adventure, our way of life changed.

Fransje Barnard

Foto: Fransje Barnard

 

Art Project in Leiden:
If you don’t experience this fabulous art project you must try it.
All of Art in one table with people combination of silence and action.
Don’t miss the experience of art also your all of fifth sense and share memory of other people with great visual artist who give us with her project knowledge of “searching for fortune.”
And that just my opinion make yours after the experiences that you live and feel.

Simon Nakze

Vanavond samen deelgenomen aan het Diner voor gelukszoekers, het ontroerende en inspirerende kunstproject van Roos Tulen waarin ze ons meeneemt in de wereld van de Syrische vluchteling in Nederland en de cultuur achter het eten. Eten als een taal die verbindt, overbrugt en in gesprek brengt. Eten als de taal van het welkom. En wat is Syrisch eten lekker!

Foto Gijsbert van Es

Tip voor Fb-vrienden in Leiden e.o.: “Diner voor Gelukzoekers”. Wat is dat? Een hele bijzondere ervaring!! – het is een “kunstinstallatie” van Roos Tulen (haar afstudeerproject aan Willem de Kooning Academie) en een ontmoeting met nieuwe stadgenoten (gevlucht uit Aleppo, Syrië). Gisteravond zat ik aan deze tafel. Jij binnenkort ook?!

Dat was een bijzonder diner voor gelukzoekers in de Breezaal van de Stadsgehoorzaal. Tijdens #Kunstroute in Leiden. Samen met enkele vluchtelingen uit Syrië en Leidse vrijwilligers zat ik aan tafel. Wat een opvallend en bijzonder project is daar neergezet, zowel de realiteit, als de film, als de ervaring vandaag.

Een diner met wel 8-10 heerlijk smakende gerechtjes en drankjes uit Syrië, ondertussen luisteren en kijken naar beelden, muziek, aangrijpende verhalen.. Wat een moed, kracht en dankbaarheid bij deze mensen…. Ook de vrijwilligers waren aanwezig. Roos Tulen organiseerde dit, samen met haar moeder en anderen…. Geraakt door dit verslag… Ik hoop dat ze dit nog een keer ergens gaan laten zien en ervaren…

Lenie Minderhoud